yorgun - ahmet hicri izgören - youreads

  1. ne zaman dağılsa sesim
    şakağıma dayardın gözlerini

    oysa adınla başlamak istedim bu akşama
    istedim ki bir ayrılıkta bitmesin buruk
    günlerdir bir tek dize düşüremedim
    bu kaçıncı sürgünüm bütün renklerimi götürdün

    kanayan bir öyküdür içimizdeki bozgun
    hergün yeni bir hüznü takıp koluna
    bütün saatleri acıya kuruyor sanki
    şarkıların hüzzam makamındayız
    kanıyoruz göçebe yollarda yılkı atlar
    bir acı kahve hatrını unuttuk
    her köşe başında bir maskara

    tuzun ve şarabın tadı değişti
    nasılsa eskidi yüzün -değişmedi gözlerin-
    alevler yakmıyor artık inceltmiyor buzları
    üstümüzde sağır ve dilsiz bir gökyüzü
    her şey ayrıksı sanki bulutlar paslanacak
    işte solan bozkır akşam ve zaman
    sessizlik -sensizlik daha ne kadar
    -aşksa aşk işte nabzım-
    bütün sağnaklarını yağdır haydi yağdır
    ister bir cehennem aç ister bir mayıs getir
    her vurguna hazırım nasılsa her şey pusuda gibi

    bu bungun akşama yazdırarak adını
    dal gibi serin yine gözlerin