youreads'in 1. kuralı - youreads



  1. "yorumun herhangi bir kişi, kurum ya da zümreye hakaret içermemesi ve türkiye cumhuriyeti yasalarına aykırı olmaması gerekir."

    buradan anlaşıldığı üzere küfür ve hakaret kimseye yönelmemeli, pkk olur, ışid olur, israil ordusu olur, abdullah öcalan olur, artvin hopa spor olur, george bush olur, emmanuel emenike olur, iskandinav erkeği olur, vs. fark etmiyor. küfür ve hakaret herhangi bir kişi, kurum ya da zümreye yöneldiği anda siliniyor, silinmeli. bu da tc yasasıyla değil youreads'le ilgili. bilginize.

    (bkz: youreads'in 2. kuralı)
    (bkz: yorum girme usulleri)
    abi
  2. Youreads'in birinci kuralı, hiç kimseye youreads'ten bahsetmemektir.
    Şaka bir yana, bahsediniz ve bahsettiriniz ancak kime tavsiye edeceğinize dikkat ediniz. İnsanlar burayı bir kültür sığınağı olarak görüyor, politik kavga alanı ya da goygoy mekanı olarak değil. Bunun yapılabileceği çok sayıda forum/sözlük halihazırda mevcuttur.
  3. bazı arkadaşların ısrarla istisnaları kullanarak hakkında genel geçer norm ortaya çıkarmaya çalıştıkları kural. düşünüyorlar ki herkesin küfredilmesinden rahatsız olmayacağı biri vasıtasıyla diğer başlıklardaki 'küfür etme özgürlüğü' korunsun. ha şayet biri de çıkıp o kişiye de küfür etmemelisiniz der ise o savunulmaması gerekeni savunmuş olur ve daha da kötü duruma düşer. bu vasıta ile yine serbestçe küfür edebiliriz.

    herşeyden önce başkasına hakaret etme özgürlügü diye birşey yoktur ki anayasal boyutunu da arkadaşlar paylaşmışlar. bir nezaket kuralı olarak, genel geçer bir prensip olarak bunu düşünür ve içselleştirirsek bence problem çıkmayacaktır. hemen aaa ben buna da hakettiği küfürü edemeyecek miyim şimdi diye yanlış akıl yürütmelere girmeye gerek yok.

    ben buraya son günlerdeki ekşi göçü ile gelmiş bulunuyorum. sadece kendim için söyleyebilirim ki beni buraya getiren belki ekşideki olaylar idi ancak burada tutan şey kesinlikle nezaket ve insanca tartışma ortamıdır, birbirilerinin ne yazdıklarını okuyan yazarlardır. o açıdan burasının özellikle son yıllardaki eksinin alternatifi olduğunu düşünmüyorum. zaten o ortamı, siyaset kanalındaki karşılıklı en iyi küfür eden kazanır anlayışını, spor kanallarında rakip takıma söverek 'laf sokarak' debeye girme hadiselerini özleyenler lütfen geldikleri yere dönsünler de moderasyonu entry silmek ile uğraştırmasınlar.

    şunu da yazalım ki kimse sizin küfürlerinizi okuyup adam ne güzel yazmış be yada olayın özünü kavramış helal olsun falan demiyor. duygularınızı küfür olmadan da gayet güzel anlatabilirsiniz.
  4. termodinamiğin 1. kanunu gibidir. kadim ve değişmezdir. kurala aykırı youser olmayacağı gibi youserlara aykırı kural da var olamaz.

    düzenleme: termodinamiğin kuralı değil kanunu olur diyerek orada bir düzenlemeye gittim.
  5. hakaret derken?
    mesela bir ülkenin cumhurbaskanina "vatan haini" dedigim zaman (varsayalim ki bu zatin vatan haini oldugunu bilimsel olarak kanitlayabiliyorum), niyetin hakaret etmek olmadigi, sadece objektif bir tespit yapmak olmasina ragmen, yinede hakaret sayiliyormu?
  6. youreads'in 1. kuralı youreads hakkında konuşmamaktır.
    youreads'in 2. kuralı kimseyle youreads hakkında konuşmamaktır.

    şaka lan şaka, herkese anlatın; alemler aksın buraya, herkes kitap okusun yorum yapsın.
    nejat
  7. kanun koyucular tarafından koyulmuş, esnemeye kapalı bir kural.

    bundan sonra yazacaklarım tamamen şahsi fikrimdir.

    daha önceki girilerimde "kültür oturtma" temalı tespitlerim olmuştu patlıcan kıvamında.

    efendim bırakınız, su akar yolunu bulur. sen kitleni bulduktan sonra zaten sözlük de şekillenir. siz ilk evvela pişmiş ekmeği kalıba sokmayın, şekil almaz oturmaz sığmaz. asıl yapmanız gereken; kıvamımda hamurun yoğurulup şekil almasıdır.

    kişileri biraz rahat bırakın, bazı şeyleri dikte etmeyin, gerisi gelir.

    mesela ben, vajinanızla yakın temas ilişik kurmak istiyorum kahrolası genel ev emekçisi dediğimde hiç bir sorun yok ama sizin algıladığınız asıl cümleyi kurmamda sakınca var. bu gibi şeylere takılmayın. boşverin, at ile deve değil. biraz da kendimiz olmalıyız. hep cihangir'de pempe popolu gözlüklü erkek olarak değil, arada bağcılar'ın bitirim seviyesiz çocukları da olabilelim.

    sevgiler.
  8. bu kurala göre tahminim her başlığa en fazla 2 yorum yeterli olur.
    trt sözlüğü :)
    küfür hoş değil tabiki ama biraz sertlikte iyidir.
  9. kelime: anlamlı ses veya ses birliği (tdk)

    kelimeler, işaretin insancıl versiyonudur. biz kelimelerle herhangi bir şeye işaret ederiz. tıpkı parmağımızla bir şeyi göstermek gibi. bu kelime ve kavramların en çok kabul edilen fonksiyonlarından biridir. öncelikle de akla bu gelir. sözlükler kelimeleri tanımlamaya, onun işaret ettiklerini açıklamaya uğraşır. ve çoğu kelimede de başarılı olur. lakin bazen sözlüklerin dahi tanımlayamayacağı kelimeler vardır. bu kelimeler doğrudan herhangi bir şeye işaret etmezler yani tanımlanamazlar. bir beceriksizlik yüzünden değil, doğası gereği tanımlanamazlar çünkü bir şeye işaret etmek üzere yaratılmamıştır. işte küfür ve hakaret tam da bu kategoriye girer. kökünü; tanımlanan birincil tür kelimelerden almıştır ama zamanla o anlamdan sıyrılıp başka bir kategori oluşturur. bazıları tamamen sıyrılmıştır, birincil anlamı ile ilişkisi ya kalmamıştır ya da görülmez. bazıları da hem birincil kısmını hem de ikincil kısmını kapsar. yani hala biraz tanımlanabilir.

    bunun sebebine gelecek olursak. en önce koymamız gereken tespit şudur ki; her kelimenin zihinde bir imajı vardır. imaj derken ne kastediyorum? şunu; her kelime zihnimizde adeta bir duvarla örülüdür, bu duvarın yerine başka bir metafor da kullanabiliriz fakat kesin olan şey, kavramların etrafında örülü bir şey olduğudur. şimdi seslice "şerefsiz!" demenizi istiyorum. şimdi bunu tekrar edin ve ne hissettiğinize odaklanın. bu örülü ağdan kastettiğim tam olarak buydu. herhangi bir nesneye işaret etmediniz yahut kelime kullanmanın birincil fonksiyonu olan iletişime dair hiç bir şey yapmadınız. sadece bir nefret hissettiniz. hem de durduk yere. sadece bir kelimeyi tekrar etmek sizin içinizde boş bir nefret yaratmaya yetti.
    şerefsiz kelimesi, işte az önce sözünü ettiğim tanımlanamaz kelimeler kategorisindedir. bunu denemek için bir defa daha şerefsiz diyin ve hissettiğiniz şeyi anlatmaya çalışın.

    dediğimiz gibi kavramlar ve sözcüklerin ilk fonksiyonu; bir durumu, bir ilişkiyi, yahut bir nesneyi işaret etmektir. buraya kadar güzel. belki o kadar da güzel olmayan şey şu ki, insan oldukça duygusal bir varlık. hassas olmak çabuk ağlamak falan değil duygusallıkla kastettiğim. hissediyor olma durumu, insanı tanımlayan en önemli özelliktir ve bu, insanın özünden ayrılamayacak şekilde bütünleşmiştir. bu yüzden başta saf olan kavramlar, yavaş yavaş duygularla örülmeye başlar. adı ahmet olan bir arkadaşınız size kötülük yaparsa; bu ağın ilk düğümü atılmış olur. eğer 10 tane ahmet adında kişi bu yanlışı yaparsa ahmet ismine karşı bu ağ iyice kuvvetlenmeye başlar. şimdi bir de 100lerce belki 1000lerce yıldır gelen ağları düşünün.
    insanlar doğduklarından itibaren inanılmaz bir bilgi bombardımanına maruz kalırlar. ve ironik olan nokta şu ki, çokça barış istenen bu dünyada bebeklere öğretilen ilk şeylerden biri kimden veya kimlerden nefret edeceğidir. bunu kimse doğrudan o bebeğe söylemez. o, bunu toplumdan çıkarır. toplumdaki nefreti görür ve bunu sosyal davranış gereği içselleştirir.
    e zaten bu nefret edilecek şeylerin hali hazırda bir isimleri de vardır. ve çocuğun beyninde şu denklem oluşur. isim=nefret et. ateistlerin aşağılandığı, kötü görüldüğü vs vs bir toplumda büyürseniz haliyle bu duyguları siz de paylaşırsınız. ve enteresan olan nokta şu ki, dini reddeden kişiye verilen isim olan ateist, bir hakaret olur, daha ilerisi bir küfür.

    bizim o ön yargılar dediğimiz şeylerin belki tamamı sosyal davranış gereği kabul ettiğimiz nefretlerdir. nefret derken içinizde böyle ekşi bir his oluyor ya hani. ha işte o da bu nefretlerden biri. ya kendi yarattığımız ya da diğerleri tarafından yaratılan.
    bunlar haklı mıdır, haksız mıdır? haklı da olsa haksız da olsa bunlardan kaçınmalıyız, çünkü birinden nefret edip bunun nedenini açıklayamamak oldukça kötü bir durum.
    şimdi başka bir ön yargı olan anarşist kelimesine bakalım. bu hem tanımlanabilen hem de hakaret olan kelimeler kategorisinde. bu kelimeye toplumsal bir alınganlığımız var. anarşist derken böyle hafif zevk veren bir nefret hissedebiliyoruz. neden? çünkü zamanında toplumun hoşuna gitmeyecek bir şeyler yapan insanlara anarşist denmiş. o insanlar ölmüş gitmiş, ama etiket kalmış. şimdi de çapulcular var mesela.

    bir babanın, bekareti bozulan kızını öldürmesinin tek sebebi budur. beraber şöyle bir akıl yürütme yapalım: "bir kadının, evlenmeden önce ilişkiye girmesi doğru değildir çünkü olabilecek muhtemel bir çocuk için kurul bir yuva yoktur. bunun sonuçları ..." bu cümleyi okuyunca hangimizde böyle bir şey yapan kıza dair bir nefret oluştu? oluşmadı zannediyorum. gelin bir de; asla böyle akıl yürütmeler yapmadan, bu kızlar için söylediğimiz sözlere bakalım: "kaşar, yollu, orospu, delik, kızlığı(bekareti) bozulmuş etc..."

    küfür ve hakaretler; içeriği olmayan nefret kalıplarıdır. beyin kalıpları ve alışkanlıkları devam ettirmekten çok zevk aldığı için bunlar hala toplumun büyük bir kısmı tarafından kullanılır. bunu söylemek ifade özgürlüğü olabilir fakat insan bunu iradi yapmaz, beyin bunu yapmayı sever. kategorizasyon yaptığında veya herhangi bir alışkanlığı tekrarladığında beyin dopamin salgılar bu da insanı mutlu eder. yoksa bir küfrün ilk tanımından bu kadar uzaklaşıp cümleler arası bağlaç olarak kullanılabilmesi nedir?

    ana konuya dönecek olursak;
    sözlükte küfrü yasaklamak veya serbest bırakmak bir seçim yapılması demektir.
    küfür yasak olması durumunda, nefret söylemleri minimumda kalacaktır. lakin bu nefreti ifade etmeme durumu belki alışılan tatmini engellemiş ya da edilen küfürle kendi nefretini besleyen üçüncü okuyucular tarafından sözlüğün biraz daha az okunmasına yola açabilecektir. ki bunun üzerine hesap yapılmaya değecek bir ihtimal olduğunu düşünmüyorum.
    diğer yandan küfür kelimelerinin dil ve anlatım olarak kullanımı var. hassiktir ya da hay amk gibi. bunlar herhangi bir nefret içermezler. sadece belli bir anlatım kalıbı haline gelmiştir. bence bu serbest bırakılmalıdır. bunların gereksiz ve saçma olduğunu görüp yerine başka kelimeler kullanması yazarlardan beklenilmelidir.
    küfrün tamamen serbest olması ise tam aksi bir yöne ilerletecektir. küfür veya hakaretin çok kullanımı, düşmanlık ve kamplaşma doğurur. ve devam ettikçe güçlenir. bu ise çatışma, önlem alınmaz ise çözülmeyi beraberinde getirebilir. bu biraz abartı olmakla beraber olayın mahiyeti bence budur.

    buraya kadar okuyan olduysa teşekkür ederim. genel olarak anlatmak istediğim şey; küfür ve hakaretin mahiyetiydi. küfür bir şey anlatmak için, yani göte göt demek için değil, sadece bir duyguyu ifade etmek için kullanılır. çünkü seks işçisi olan orospu kelimesi küfür değildir. küfür olan orospu kelimesinin ise seks işçiliğiyle bir alakası yoktur. sadece bir nefret ifadesidir.

    saygılarla

    hayirsiz