1. piyango talihsizleri

    milli piyangodan para ciksa, önce bir sakin olurum.
    derim ki; dur bakalim ne kadar cikti? Ölmez ve akıl sağlığım hala yerindeyse bakarim . Yüksek bir meblağ ise; tabiki ada satın alırım dostlarım.
    Ismini de (bkz: metonya Cumhuriyeti) koyardım . Hayaldi gerçek oldu dersiniz .
    belit
  2. yürürüm.

    calisma masamdaki kahvemi yarim, ustunde calistigim excel dosyasini kaydedilmemis olarak birakir, cekedimi bile almadan is yerinden yürür giderim. ne mudure eyvallah, ne insan kaynaklarina istifa, ne bir is arkadasina elveda.

    yürürüm.
    dudagimda mutlulugun türküsü, e biraz da insan dürtüsü: yerimde duramam, yürürüm.
  3. evvela zor zamanda yanımda olmuş olan tüm eşe dosta büyük bir güzellik yaparım. muhtemelen o parayı birkaç ayda eritirim. dayalı döşeli iki ev haricinde yatırım yapmam. bir kere geldim dünyaya elimden geldiğince dostlarimla keyfini çıkarırım.
  4. -orçun kunek mode on-

    61 milyon da verseler dövmem nazlı yârimi...

    -orçun kunek mode off-
  5. yatırım
  6. aklımda bir iş fikir var, önce onu hayata geçiririm. en azından ilk girişimcilik deneyimim olur, yapmadım diye pişman olmaktansa daha sonra hatırlayıp "denedim olmadı" derim.

    sonra türkiyeden giderim. üniversiteyi bitiririm, yüksek lisansımı da amerikada falan bi yerde yaparım. sonra nordik ülkelerden birine gider yerleşirim.
  7. her sene aynı terane dönüp durur. "efendim ihtiyacı olana çıksın!"

    kimin paraya ihtiyacı yok ki? hepimizin var.

    ben bunu şöyle düzeltiyorum: "vizyonsuz adama çıkmasın!"

    ister tam bilet ister çeyrek bilet. kime çıkarsa çıksın vizyonsuz adama çıkmasın. vizyondan da kast ettiğim okul yaptırırım, hastane yaptırırım, fabrika açarım filan değil! keyfine göre yaşasın. gezsin, tozsun, yesin-içsin, dilediğini alsın ama mal bulmuş mağribi gibi 15 milyonu altı ayda bitirmesin!
  8. kimsenin ağız kokusunu çekmeden, fikirlerimi çaldırmadan, hiçbir iş yapmayan aracı yapımcılara para kaptırmadan kendi işlerimi yaparım, çok net. villalar, havuzlar, lüks şeyler istemem.
    konuyu "bu ülke" klişesine getirmek istemiyorum ama bu ülkede gerçekten sanatını icra etmek zor, hatta ne icra etmesi, o noktaya gelemiyorsun bile; 'icra etmeye çalışmak' zor.
  9. dünya turu. hem de en lüküs kruvaziyerin en lüküs kamarasında. böyle aylar süreninden.
    sonra iç kısımlarda kalan yerleri de uçakla gezerim ama biznıs klasta.
    ay içim bi hoş oldu...

    bi de kahve makinesi alıcam tabi.
  10. çok daha fazlasına sahip biri olarak bir halt yapamıyorum. fazla para da ayrı bir huzursuzluk. tünelin ucu bombok bir yere çıkıyor arkadaşlar gelmeyin
    ruchy