1. bu bir nikotine açılmış savaş hikayesidir..

    son 1 aydır bırakma düşüncesinin had safhasına geldim..burada 40 günlüğüne vücudumda ve hayatımda olan değişiklikleri yazmayı düşünüyorum..

    topraktan gelen tütünü paketleyip üstüne tonlarca vergi konulmuş bağımlılığın savaşına hoşgeldiniz..
  2. 2004 azar azar içmeye basladım..nargile ve puro da içtim..
    2005-2009 hergün paket alarak içtim..
    2009-2010 yaklaşık 10 ay içmedim..
    2010-2014 ''bir taneden bir şey olmaz'' deme mallığında bulunup tekrar başladım..
    2014-2015 6 aylık bırakma dönemi
    2015-2017 tekrar sigara ve psikolojik buhran sonrası aşırı esrar kullanımı..esrarı bıraktıktan sonra günde iki pakete çıktım..

    sigaralı tarihimi kronolojik yazdıktan dün yaşadıklarımı anlatayım..

    farklı zamanlarda iki arkadaşım sigara uzattı..bıraktığımı söylemedim..çünkü her bıraktım dememde maskara oluyorum ve gülüyorlar..motavisyonu düşürüp, enerjimi sömürüyorlar..'' hayır, şimdi içmicem'' cevabını verdim..sizlerden başkası bilmiyor bıraktığımı..

    fizyolojik olarak bir zararı yok.. daha çok enerjik hissettim.. hep ertelediğim oda temizliğini yaptım.. o bitince ben daha ne yaparım diye baktım etrafa.. evcil olan ben, evde oturamadım.. bisikleti kaptığım gibi vurdum yollara kendimi.. arkadaşımın yanında mola verdim.. çay ikram etmek istedi.. her zaman çay, gazlı içecek, meyve sularını sırf sigara içmek için içiyordum.. çayı redettim.. su içtim.. uzun zaman sonra daha bir hoş geldi su..

    oda temizliği yaparken biri sokakta arabasının kornası durmaksızın çalıyordu.. çok sinirimi bozdu..uzun zaman sonra elim ayağım titreyek sinirlendim..sebep çok saçma korna.. altında yatan sebep adamın telefon arayıp çağırmaması veyahut şarjı yoksa götünü kaldırıp çağırmaması.. sonuç, masada bulduğum pet şişeyi atıp ''basma lan kornaya' diye bağırıp camdan kaçmam oldu.. :d

    bütün gün beynimdeki isteyen kesimle savaştım.. her krizde deli gibi sırıtıp ''vermicem nikotini itooluit''.. bir ara istemsiz istem oldu.. yayıldığım yerden doğrulup biramdan bir yudum alacaktım.. ellerim sigara paketini ve çakmağı aradı..

    dinlence ve içmece amaçlı oturduğum yerin arkasında bir bar vardı.. sadece içicekli biryer diye biliyordum.. meğersem mutfağıda varmış.. burnum buram buram ızgara kokusu aldı..kolay kolay koku alamazdım eskiden..

    bisikletle yürüyerek çıktığım yokuşu pedalla basarak çıkmaya çalıştım.. ciğerlerim resmen ''ilk günden bokunu çıkarma'' dedi :d
  3. yazar arkadaşın hevesini söndürmek istemem ama sigarayı bırakamayacak kadar iradesi olmayan insanlar görmek çok üzücü.

    sigara nasıl bırakılır söyleyeyim size. birdaha ağzıma koymicam diye karar alacaksın. kendi irade gücüne göre tam olarak artık ihtiyaç bile duymayacağın bir süre belirleyeceksin. mesela "3 ay içmezsem bir daha ihtiyaç bile duymam" diyorsan. 3 ay sonrasına sigarayı bırakmış biri olarak geriye dogru gideceksin.

    mesela ilk hafta canım çok çeker diyorsan önlemini alacaksın. tahmini kriz zamanlarını belirleyeceksin. canın sigara çektiği zaman başka bir şey yapmaya başlayacaksın. bu oturup 30 şınav çekmek de olabilir 2 tane salatalık yemek de olabilir. vizyonunuza göre değişir. salatalığı seçiyorsanız vizyonunuzu da genişletin bu arada.

    olayın temeli budur. ne yaptık? beynimizde bir hedef oluşturduk. zorlukları aştık. berbat alışkanlığımızın yerine sağlıklı bir aktivite koyduk(sen değil salatalığı seçen). beynimize pozitif duyguları pompaladık.

    olay bu kadar basit.

    bunları yapıp da sigarayı bırakamayan olursa gelsin bana 1 senelik sigara ihtiyacını ben karşılayacam.
  4. gün 2.438 bügün yine sigarayı bırakamadım.
  5. formata aykırı gerekçesi sebebiyle silinen entrylerime bakıyorum, sonra da bir de bu gibi başlıklara bakıyorum, bir sigara yakıyorum...
  6. 14.08.2017

    gene fizyolojik olarak bir zararı yok.. uykum derinleşti..sabah erken ve yataktan zıplayacak enerjiyle kalktım..

    şu dikkatimi çekti.. göz ile görüşümde netleşme var.. eskisinden daha net ve renkleri ayırt edici görmeye başladım..

    psikolojik etki had safhada.. slgaradan eksilen dopamin ihtiyacını yemek ve sporla gidermeye çalışıyorum.. beynim ön kısmında baş ağrısından ziyada hafif kramplar oluyor.. nikotin diye ağlıyor.. farkındalıkla bıraktığım için sadece acısını çekiyorum.. bilinçsizce bırakmaya çalıştığımda beynim sigara içirtmek için bana oyunlar oynuyordu.. bağımlılık özsaygımı ezerek bana istediğini yaptırıyordu..artık yaptırmıyorum sustuyorum onu..

    ulan jean nicot bütün bunlar senin yüzünden.. bırakmak isteyenler dopamin ve dopamin reseptörünü araştırmanızı arz ederim.. haddimi aşmayım uzmanı değilim..ama lütfen araştırın..

    lütfen tepki göstermeyin.. sadece gün ve gün oluşan değişimleri paylaşmak istemem formata aykırı olsa bile dursun(lütfen).. bu benim kendime motivasyonum bunu elimden almayın.. bu başlık sayesinde çok kişiyle mesajlaştım..bir yardımlaşma doğdu bu başlığı açmam sayesinde..

    abiler, ablalar, efendiler, hanımefendiler,

    kırıcı olmayın, yapıcı olun..
  7. 15.06.2017 den beri hala içmemeye devam ediyorum..kusura bakmayın iş yoğunluğundan yazamadım..

    fizyolojik değişimler arasına gece göz görüşü eklenebilir.. gece zifiri karanlık odada ışığı elle uyurgezer gibi arıyordum.. şimdi ise lamba düğmesinin beyaz rengini az biraz görebiliyorum..

    ilk gün bisiklet ile çıkamadığım yokuşu çıkmayı başardım..ve gün ve gün çıkma tempomu artırıyorum..

    yemek konusunda kendimi tutamadığım zamanlar oluyor.. özellikle bira-patates kızartması ve dondurma..aynı dondurmacıdan her çeşidini yedim..çünkü her aromanın tadını alabilmek hoşuma gidiyordu..işin komiği orada çalışan adamın ''sigarayı mı bıraktınız'' demesi..

    parmaklarımdaki sararıklık azalıyor..

    konuşmalarım daha seri olmaya başladı..daha pozitif muhabbetlerim oluyor..arada agresifleşebiliyorum(ee napıyım karşımda çok bilmiş geçinen biri oldun mu dayanamıyorum)..

    psikolojik etkiler azalmaya başlasa da devam ediyor hala.. bu sefer beynim ''bari esrar iç'' diye kıvranıyor.. beyin kimyası dengelene kadar beynin her sinyalini tartmak lazım.. her istediğini verseydim şuan sigara ve esrar içiyordum..pişman pişman nasıl bırakıcam diye düşünüyor olacaktım.. çok kriz olduğu zaman yemek ile susturmaya çalışıyorum..