1. uzmanlar ve sıradan insanlar, grupların bireylerden daha muhafazakar kararlar aldığını düşünürlerdi. grupların, bütün grup üyelerinin ortalama görüşünü yansıttığı, dolayısıyla aşırı görüşleri erittiği şeklinde hatalı bir akıl yürütme söz konusuydu.

    [il] james stoner [/il]’ın 1961 yılında yaptığı ve o zamandan beri yüzlerce kez tekrarlanan çığır açan çalışması, aslında grupların bireylerden çok daha kutuplaşmış kararlar verdiğini göstermiştir. konu her ne olursa olsun; grup tartışması, grup üyelerinin başta taşıdığı ilk ön yargıları güçlendirir. 1970’lerin başında yale üniversitesi’nde psikolog olan [il] irving janis [/il] bazı durumların, tehlikeli bir fikir birliği yanılsamasının kontrolü ele aldığı, “grup düşüncesi” denen, aşırı derecede grup kutuplaşmasına yol açabildiğini iddia etmiştir.

    grup düşüncesinin ön koşulları arasında; üyelerin birbirine çok yakın olmaları, zihin yapılarının benzer olması, kendi görüşünü açıkça belirten bir grup lideri ve grubun diğer etkilere ve görüşlere karşı kapalı olması bulunur. çıkarımda bulunmak gerekirse benzer zihin yapılarına sahip kişilerden oluşan ve dış etkilere kapalı gruplar sonunda aykırı fikirlere kulaklarını tıkayıp korkunç kararlar verebilirler.

    not: alıntıdır. nereden alıntıladığımı hatırlayamadım.