kar


  1. yüzyıllar boyu değişmeden dilimizde kalan bir kelimedir.

    örneğin:

    "süngüg batımı karıg söküpen"
  2. normalde hiç sevmezdim ve kar yağdığında asla dışarı çıkmazdım zorunlu olmadıkça. ama nedense bu sene o kadar tatlı yağdı ki bayıldım. böyle minik minik çok güzel geldiler gözüme, çok mutlu oldum. keşke yine yağsa her yeri bembeyaz kaplasa da öyle kalsa. ama insanlar üzerinde gezip çamur yapmasınlar. bi güzellik de güzel olduğuyla kalsın, kirletilmesin, olmaz mı?
  3. ay ben ilk kez bugün kar yağışı gördüm. tabi rakımı 0 olan bir lisede okuyan biri olarak ne kadar heyecenlandığımı siz tahmin edin :) bahçede ağzımı açıp yürüdüm, kar üstüme yapışıyor tepkileri verdim(*:kar gören masum mersinli)
    açıkçası daha iri taneler bekliyordum ama narin minnak kar taneleri neden bilmem çok romantik geldi. sanırım biraz da hüzünlü(*:bu aralar her şeylere hüzünleniyorum).
  4. sabah penceremi açınca içeri epey kar döküldü. arabalar kara gömülmüş. hatta sabah bir de iş makinesi vardı yol açan.

    iklim olarak kanada, norveç gibi ülkeleri yakalamaya yaklaştık çok şükür. refah, medeniyet seviyesini de tutturduk mu tamam bu iş!

    kartopu oynayacak kimse bulamadım, ben de kedimle oynuyorum. :)
  5. dün akşam eve gelirken yağmur yağıyordu bi kaç saat sonra gökyüzünün kızıl olduğunu fark edince kara çevirecek galiba diye dışarıya baktım her yer bembeyaz olmuştu. aralıksız yağıyor dursun diye yalvarıyorum durmuyor. balkon kapısı açılmayacak seviyeye gelmiş.

    kar bile akdenizde güzel hafta sonu kardan adam yapıp kartopu oynayıp kaymayan düşürmeyen yollara geri dönebilmek güzel. akdeniz dışında yaşamak bana göre değil.

    son olarak neden kar yağarken gökyüzü kızılımsı oluyor kesin bir bilgi istiyorum sokak lambalarının ışığını mı yansıtıyor gerçekten?
  6. nedendir bilinmez (belki izmirli olmamın payı büyük) ama kar görünce içimde bi huzur, bi neşe. sanki yeryüzündeki o basitliği, kirliliği, tüm olumsuzlukları alıp bir kenara koymuş gibi. bundan sonrasının güzel olacağına dair inancımın büyük olması, sürekli bir camdan dışarı bakma isteği yahut kendini sokağa atıp karın üzerine bastığındaki sesi dinlemenin verdiği his. her yerin karla kaplı olmasının verdiği kusursuzluk, soğuk havalarda içinin daima sıcak kalması
    zadig
  7. "belki de yanlış bir leyla" ile özdeşleşmiştir.
  8. 16 derece hafif rüzgarlı olan havada sahile oturmuşken okuduğumda yüzümü güldürmüş olandır.
  9. her kış benim için rutin hale gelmiş, yoğun olduğu bazı dönemlerde benim için bir düşünce silsilesini harekete geçiren doğa olayı.
    yoğun kar yağışının olduğu bazı anlarda, ilk önce aklıma hep acaba, çevrede ısınma ihtiyacını gideremeyen insanlar, bir yere sığınamadan açıkta kalmış hayvanlar var mı düşüncesi gelir. suçluluk duyarım bir süre,
    ardından ya günlük yaşamın bana yüklediği zorluklar alır düşüncelerimdeki yerini, ya da uğraşmak zorunda olduğum işin meşguliyeti.
    bazen de uzun yıllar öncesine gidip hatay'da bulunduğum dönemde, kar yağışı başladığında 10-11 yaşına girmelerine rağmen ilk defa kar gören çocukların, havada uçan kar tanelerini neşeyle kovalamaları, ağızlarıyla yakalamaya çalışmaları ve mutlulukları gelir aklıma.
  10. 1 aydır yerden kalkmayan beyaz örtü... ara ara yağıp daha da arttırıyor seviyesini. benim gibi karsever bi tipi bile bıktırdı, yağmuru falan özletti. hayır -18 derecede kar mı yağar? insanın -5 falan görünce piknik yapası geliyor. geçen bi 0 dereceyi gördük halay çekecektik mutluluktan...

    soslu fıstık erzurum merkezden bildirdi.