• okudum
    • okuyorum
    • okumak istiyorum
  • youreads puanı (8.00)
Yazar stefan zweig
olağanüstü bir gece - stefan zweig
olağanüstü bir gece, seçkin bir burjuva olarak rahat ve tasasız varoluşunu sürdürürken giderek duyarsızlaşan bir adamın hayatındaki dönüştürücü deneyimin hikâyesidir. sıradan bir pazar gününü at yarışlarında geçirirken, belki de ilk kez burjuva ahlakından saparak “suç” işler. böylece yeniden “hissetmeye” başladığını, kötücül ve ateşli hazları olan gerçek bir insan olduğunu fark eder. içindeki haz dolu esrime, aynı günün akşamında onu gece âleminin son atıklarının arasına, “hayatın en dibindeki lağımlara” sürükleyecek, varış noktası ise ruhani bir uyanış olacaktır.
  1. ben kitabı bir çırpıda okudum ancak hata ettim, aslında ağır ağır okunup iyice hazmedilmesi gereken bir öyküydü.

    zweig 'ın tüm eserlerinde olduğu gibi bu öyküsünde de psikolojik tahliller çok iyi yapılmış. ve anlatım hep insan ruhu üzerine, yani olay akışı pek de yok açıkçası. ama bu zor okunduğu anlamına gelmesin.

    okumakta geç kaldığım, zweig 'ın müthiş öykülerinden yalnızca biri.

    * ayrıca iş bankası kültür yayınlarında kapak olarak yıldızlı geceler - van gogh seçilmesi beni mest etti.

    editle bir alıntı:
    "daha iyi bir insan olduğumu iddia edecek cesaretim yok elbette, ama daha mutlu bir insan olduğumu biliyorum, çünkü o buz gibi donuk hayatım için yeni bir anlam buldum, yaşamın kendisinden başka bir sözcükle açıklayamayacağım bir anlam."
  2. burjuva hayatının zorluklarını bizzat yaşadığımı düşündürmüş harika tespitlerden oluşan öykü, öyküm. zengin miyim, pek sayılmaz. birkaç ay daha baba parası yemeye devam edeceğim. varacağım nokta kahramanımızla birazcık izdüşebilir bile belki, kim bilir.. gerçekten olağanüstü bir gece yaşatmıştır.

    "o dönemde bazı yarı farkındalık anlarında bilincine tam varmadan içimde özlemini çektiğim şey arzulardan ziyade, arzulama arzusuydu; daha güçlü, daha bağımsız, daha tutkulu, daha doyumsuz istek duyma, daha yoğun yaşama, belki de acı çekme ihtiyacıydı. fazlasıyla aklı başında bir yöntemle varoluşumdan bütün çelişkileri uzaklaştırmıştım ve bu çelişki yokluğu canlılığımı söndürüyordu."
  3. burjuva sınıfının toplumla arasına çektiği duvarı suç ile kırmak ve sonrasında gerçek hayatı öğrenmek bu olsa gerek .
    hayat öyle dar kalıplar halinde yaşanıyor ki herkes kendisini bir sınıfa ,gurüha ,soya ait hissetme ihtiyacı duyuyor.oysa ki gerçek hayat bizim kalıp yaşantımızın dışında,şehirlerin arka sokaklarında .