1. aklımda kayalar kopuyor, duvarlar yıkılıyor
    yüreğimde, kuruyan bir ırmağın yatağındaki boşluk
    ayak izlerimi bırakmaya çalışıyorum taşların üstünde
    kimsenin arayıp bulamayacağı bir adresim var artık
    dostlar da çekilip gidiyorlar hayatımdan
    yürüdükleri yollarda arıyorum onları
    sevdikleri kızların gözlerinde
    kendi sularınca boğulan bir denizim ben
    kendi taşlarınca zapt edilen bir kale
    başımı avuçlarıma alıp sıksam ne olur
    çıkarabilir miyim beynimdeki o kara suyu
    bir çiçek tarlasına dönüştürebilir miyim
    aylardır önünde durduğum bu dipsiz uçurumu
    araf