1. 108-97 golden state'in kazandığı ve seriyi 3-1 durumuna getirdiği ve aynı zamanda son çeyreğe kadar soluğumu tutarak izlediğim, son çeyrekte ise yok artık deyip izlemeyi bıraktığım maç.

    serinin 2-1 olmasının da verdiği gaz ile clevland başlarda güzel tutundu. gayet kaliteli ataklar yaptı ki irving de bu atakların bel kemiğiydi. savunma geçen maç kadar baskın olmasa da gayet yerli yerindeydi. 2. yarıda farkın 9 olmasıyla clevland eridi. neden eridiğini anlayamadığım bir biçimde hemde. hemen yumuşadılar ve farkı kapatamayarak ödediler bunun bedelini. "nedir bu çabuk pes etmek?" sorularını çok duyuyorum bazı kişilerden. gerçekten de dedikleri gibi "eskiden olsa çok daha fazla rekabet olurdu, birbirlerine mesaj vererek son ana kadar maçı bırakmazlardı." şimdi bu gözükmüyor. bir ihtimal -ki artık imkansıza yakın- seri 3-2 olursa ve pes etmeyip kendi evlerinde de maçı alırlarsa ve 3-3 olursa o maçta kan çıkar. kimse pes etmez.

    ayriyeten curry'ye yapılan defans çok ama çok zayıf. bu adam şut atacak bu gayet net. e o zaman neden adam gibi bir markaj yapılmıyor bu adama? içeriye girerken kötü olduğu belli bu adamın gidip içeriyi dağıtamaz şut atacak işte. defansı düzeltin o zaman, düzeltmezseniz sonuç bu olacak clevland! topla kendini!

    edit: ekleme

    ekleme: son 1 dakikada 9 sayı gerideler ne yapsınlar tabiki bırakacaklar diyor bazı kişiler. ne yapacaklarmış. tracy mcgrady 33 saniyede 13 sayı atıyor mcgrady bunu yapabileceğini düşünüyor muydu? cevap, hayır ama yaptı mı yaptı. pes etmedi, yenilmiş olsalardı da pes etmemeleri gerekirdi. en doğrusunu yaptı. kastettiğim eski ruh bu işte.