1. hem de böyle bol ağlamalı, peçeteli, depresyonlu şekilinden olan ilginç gerçek.
  2. insan doğası acılardan beslenmeyi sever. kadını erkeği yoktur.
    kahlo
  3. konu hakkında aklıma gelen ilk ve tek örnek müzeyyen senar'dır.

    öte yandan kişiler arasında kadınların aşk acısını kolayca atlatabilmesi şeklinde bir dedikodu da vardır. kadınıyla alakalı gibi sanki.
  4. düzenli ilişki yaşanırken bile istenen şeydir, yemin ediyorum sırf acı çekmek için kavga çıkardığım oldu
  5. maalesef. bir kere alışınca bırakmak zor oluyor
  6. kadınını erkeğini bilmiyorum ama insanlar başına gelen şeyleri fazla dramatize etmeyi seviyorlar. ben de ara sıra yapıyorum. bir acı çekiliyorsa bari üstün bir acı olsun bizimkisi. en azından bizim gözümüzde.
  7. divan şairleri,şiirlerini sevgiliye değil sevgiliye giden yolda çektikleri cefaya yazarlarmış. ne kadar acı çekersen o kadar yücedir aşk.
  8. insan yapabileceğini yapıp geriye çekildiği an sonuçtan bağımsız bir zafer elde eder. olay bazen aşık olunanla alakasızdır bu yüzden. kadında da adamda da kendini aşık pozunda görmek, yeterli fedakarlık yaptığının tatminini hissetmek motive eder bunca çile için.

    boş iş.