1. okul bitti sevgilim işde buldum çalışıyorum bak, seninde sınavlar biter iş zaten arıyosun sonra yaz sonuna söz yaparızı planlarken. 7 haziran benim işteki günümün 3. günü, sense tek başına doktora gidiyosun ve kanser olduğunu öğreniyosun. evine gelirken bütün yol ağlamışşın tek başına hemde. defalarca arıyorum açmıyosun. iş çıkısı evine koşuyorum gözler şişmiş, sen yine espiri kopartıp takmıyosun hiç güneş gözlüğü dediklerin çok işe yaradı bugün diyosun. anlatıyosun ben ağlıyorum sen anlatıyosun birlikte ağlıyoruz çok çok büyük ihtimal kansermiş. kulaklarımda uğultu ne demek kanser. kanser neymiş ilk o gün öğreniyorum bu hastalığı.. sana diyemiyorum ama içimden çok kızıyorum, hep inançıydın mayıs başından beri bi tuhaflık vardı, soğuk duş aldın hep zatüre oldun diyodum, git dedim defalarca gitmedin gönderemedim doktora. allah belasını versin o hocaların sınavların seni kim geri getirecek. iyi huyludur dur bakalım ultrason çekilmedi daha hem, dur balım. sen uyuyosun ben bütün gece adını şokla hatırlayamadığın ultrason çekilecek hastaneyi arıyorum. sabah olmuş hastaneyi arıyorum öğrendik, sen uyanıyosun. öksürdün kan geldi. aman allahım senin burnun kanadığında ben ağlamaya başlardım. öksürürken kan geldi. sarsılıyorum ben sen nasıl korkuyosun kim bilir. sana çaktırmamaya çalışıyorum ama kesin anlıyosun korktuğumu. toparlanıp gidiyoruz ultrasın sonusunda kitle pozitif yazıyor boğazımda bir yutkunma hiç bir şey diyemiyorum gülümsüyorum sana aşkım korkma iyi huyludur dur bakalım diyorum. sen tabi şoktasın hala mizacın sertleşti bana diyosun teselliye ihityacım yok gerçekleri duymak istiyorum diyosun. bi tuvalete gideyim deyip ağlayıp geliyorum her defasında. mayene olduğun doktorun yolunu tutuyoruz. kanlı öksürüğü de duyunca doktor akciğer filmi istiyor. sen gidince doktorun odasına giriyorum o anlatıyo ben ağlıyorum her şeye hazırlıklı olun ne demek, annesini babasını çağırın ne demek. ilk defa hayatımda acıyan bakışlar ne demek gördüm. o da ne bir sürü nödül. nödül neymiş öğreniyorum. kanser sıçramış akciğerlere demek kötü huylu. olsun kemoterapiye cevap veren bi kanser aşkım bak %70 diyolar. sen gerçekleri duymak istiyorum diyosun. kanserli hücrenin hemen alınması lazım diyor doktor. bizi sevkediyorlar yoğun bakımı olan başka bi hastaneye, tabi öğrencilik ana yok baba yok bindik otobüslere hastane yolunu tuttuk. ameliyat iyi geçti dediler bebekler gibi baktım sana, bütün hastane imrendi aşkımıza. ne güzeldi o gecemiz içimizde umut kemoterpiye başlıcaksın saclar zaten dökülüyodu olsun neler atlattık biz atlatırız diyoduk. annenle kız kardeşinde geldi ertesi sabah. 2 gün hastanede 4 gün evde gözümüz gibi baktık sana. sonra fenalaşmaya nefes alamamaya başladın 14ünde tomografi çekilecekti zaten hastaneye giderken hiç halin yoktu zor geldik hastaneye. sonrası hep yoğun bakımlar, sandalyeler, yürek köpürmeleri, telaşlar. ............. bilirsin sen sevgilim uykusuzluğa dayamam ben ya 10 gün boyunca 5 kilo vermişim 2 yada 3 saat günde uyumuşum ama şuandakinden daha umutluymuşum sen varken. biliyomusun sana sarılmadım. yüzüne eğilip eğilip sakallarına burnumu sürterdim, sen yanaklarını sıkardın, gözlerimden öperdin. öpme ayrılık getirir derdim öpme işte . yinede bunları çok özledim ben seni snin her heyini çok özledim sen gideli 5 ay 12 gün nasıl geçti diye sorma. seni ben hiç göremediğim çocuk sevişini hayal ederken buluyorum kendimi sorma ne haldeyim. seni kaybtmeden üç gün önce bir doktorla telefonda görüştüm keşke dedi amaliyat olmasaymış. telefonun öbür ucunda benim sesim titriyor ve o diyorki yoğun bakımda her şey yapılıyordur ki kaldıkı kemoterapiye bu halde almazlar. duvarları yumruklamak yastığı yorganı ısırarak ağlamak ne bilirmisin çaresizlik neymiş ne demek öğrendim. sonra ertesi gün seni görmek için süslendim 48 saattir görmemişim nasıl özledim koşarak gittim.günde iki kişi görebiliyordu. sende hemşireye ilk o gelsin demişşin benim ağzım kulaklarımda sırada bütün akrabalar anne baba kardeş varken koşrak girdim. ne kadar umutlu ve mutlu hastalığı öğrendikten sonra ilk defa o zamn seni öyle gördüm. bende bir neşe, sonra sıra babanda, o da gördü sonra herkeste bir umut. ertesi gün kötü yine ağlamış sevdiğim annesiyle, ilk annesi girmişti, yine sen gir kızım dediler girdim. nefes alamıyorum dedi. ellerini öpüyorum balım güçlü ol diyorum ağlıyoruz. içim sıkılıyodu zaten ogün. biyandan sonuçlara daha 15 gün var uğraşıyorum bi yandan erken çıksın patoloji diye. aramadık konuşmadık bırakmıyorum. ertesi gün otobüse binicem daha görüş saatine var kardeşi arıyor hastaneye gel diye . 10. gün bakanlıktan arıyolar sonuçlar yarın çıkacak diye. kardeşini geri arıyorum, annesi teyzecim sonuçlar yarın çıkıyo diyorum. annesi ağlıyor otobüse biniyodum annesi kızım onu kaybettik diyo, ne diyosun çığlık atıyorum, karanlık her şey bayılmışım eşyalarım ortalıkta beni oturtuyolar. etrafımda insan uğultuları bi şeyler diyolar. otobüsü tekmeliyorum, ağlıyorum. 20dklık yol bana seneler gibi bir ömür gibi geliyor. öyleki otobüs kırmızı ışıkta durmuş otobüs bozuldu kaldık yolda sanıyorum. hastane önünde annen, baban, kardeşin ağlıyo ben kimsesiz kaldım . her şeyini kaybedince insan özgür olurmuş, ben özgür ama ruhsuz bi insan oldum aşkım.
  2. yastığa başımı koyduğum an tüm yasanmisliklar hücum ediyor. lanet olsun var olmak bu kadar sancili olmak zorundamiydi. her sey ustume geliyor. kırıp dökmek bagirmak haykirmak istiyorum. dunya denen yeri yakip kul etmek istiyorum. ama yapamıyorum, yastigim islaniyor goz yaslariyla. kalbim sıkışıyor nefesim kesiliyor, senin gulusunu sesini nefesini düşünüyorum artik yok. sen yoksun ben hala nasil var olmaya calisiyorum sen yoksun. ama ben bosluklarda senin hayalin ile konusuyorum anlatiyorum her seyi burdaymissin yanimdaymissin gibi. yanima ikinci bi yastik aliyorum kimse gormesin diye altina en son giydigin tişörtü koyuyorum. koklayarak uyuyorum. sensiz devam etmek istemiyorum. devam ediyorum ama, ah caniminici bugün dışarı çıktım dunya cok degismis kabugumdan çıkıyorum yavas yavas. bilmiyosun canim cok aciyor.