1. hareketsiz objelere hareket vermek için kullanılan film tekniği.

    bu etkiyi yaratmak için objenin her anı kare kare görüntülenir ve kareler bir araya geldiğinde obje hareket ediyormuş gibi görünür.
  2. bir kaufman-johnson takım işi olan, 2015 yapımı, insan elinden çıkıp çıkabilecek en doğal, en samimi, en insani eserlerden biri olan anomalisa bu tekniğin dikkat çekici örneklerinden biri. stop motion gibi aşırı derecede sabır, hassasiyet ve azim gerektiren bir olayın hakkını olabilecek en yoğun şekilde vermişti. yaklaşık üç dakikalık bir seks sahnesini çekmenin altı ay aldığını söylemişti kaufman yanlış anımsamıyorsam. yapım aşamaları da şu şekilde özet geçilmiş.

    tim burton' dan bahsetmezsek olmaz. frankenweenie ve corpse bride da anomalisa' dan aşağı kalır yanı olmayan yapımlardan.
  3. çevirmeli defter mantığının 3 boyuta aktarılmış hali. en çok animasyonlarda kullanılır.
    şahsi olarak emek kelimesinin somut hali olarak gördüğüm bu tekniği izlerken insan garip derecede tatmin oluyor.

    insan bir saniyede 24 kare görürse bunu birbirinden kopuk olmayan fotoğraflar olarak yani video biçiminde algılıyor, bu teknikte de 15-24 arası kullanılıyor.

    şahsi olarak önerebileceğim isim jan švankmajer.
    1
    2
    pes filmin youtube adresi
    2013 en iyi animasyon oscarı

    aklıma geldikçe ekleyeceğim.
    jole
  4. aslen tüm hayat gözümüzün önünden stop motion geçer yani frame by frame.

    1 saniye içerisinde 23 frame hızla gördüğümüz herşeyi doğal görüntü olarak algılarız. 25-29 frame çekilen sinema filmleri, çok hareketli sahneleri daha iyi anlatır.

    stop motion olayını ve frame mantığını daha iyi anlamak için hareketli bir objeye bakarken göz kapaklarınızı hızlı hızlı açıp kapatmak yeterli sanırım.