1. ing. (bkz: annealing)
    soğuk işleme maruz kalıp sertliği ve (bkz: akma mukavemeti) artmış metallerin (bkz: süneklik) lerini geri kazanması, sertliğinin azalması vb amaçlarla, erime noktasının altında bir sıcaklığa ulaşana dek ısıtılıp tekrar soğutulması işlemidir.
    tavlama fırınlarında gerçekleştirilen bu işlem, metalin çıkarıldığı sıcaklığa göre farklı şekillerde isimlendirilebilir.

    1) gerilme gidermesi tavı (stress relief annealing)

    metalin kristal yapısında bulunan (bkz: dislokasyon) lar, malzemeye mukavemet kazandıran mekanizmalardır. bu dislokasyonlar statik kuvvetler altında dengede görünürler ancak termodinamik yönüyle dengede değildirler. tavlama yöntemiyle ısıtılarak yeterli enerji kazandırılan malzeme içinde enerji, dislokasyonların hareketi için harcanır. hem kuantum fiziğinde hem de klasik fizikte gözlemlenebileceği gibi madde/elektronlar vs. en düşük enerji seviyesine geçmek eğilimindedirler. dislokasyonlar da bu şekilde termodinamik dengeye gelmeye çalışır ve düzenli kristal yapılarına ilişmeye başlarlar. dislokasyon hareketleri (bkz: elektron mikroskobu) ile gözlemlenebilir. malzemenin dayanımını artıran bu yapılar bozulduğunda, malzeme sünekleşmeye ve sertliğini yitirmeye başlar. bu şekilde, soğuk işlemeden kalan gerilmelerden de kurtulmuş oluruz.

    2) yeniden kristalleştirme tavlaması (recrystallization)
    tavlama sıcaklığı, (kelvin cinsinden) erime noktasının yarısından fazla ise yeniden kristalleşmeler görülür. soğuk işleme sırasında oluşan çekirdek yapıların (nuclei) etrafında yeni kristal yapıları oluşmaya başlar. bu düzenli alanlar, dislokasyonların getirdiği dayanımı sağlayamazlar. malzemenin akma dayanımı düşer ve sünekliği artar.
    ancak bu sıcaklıkta bekletilmeye devam eden malzemenin sünekliğinde bir süre sonra azalma görülür. bunun sebebi, fırın ortamında yüksek sıcaklıkta bulunan su moleküllerinin malzemeye nüfuz etmeye başlamasıdır. demir gibi metal atomlarıyla yüksek sıcaklıkta tepkimeye giren oksijen molekülleri hidrojeni serbest bırakır ve hidrojen de çelik için örnek vermek gerekirse karbon gibi alaşım elementleriyle bileşik oluşturarak kristal taneleri boyunca kırılgan yapılar oluştururlar. malzeme bu nedenle sünekliğini yitirerek kırılgan bir yapıya kavuşur. hidrojen atomları sebebiyle gerçekleşen bu durum da hidrojen gevrekliği (bkz: hydrogen embrittlement) olarak adlandırılır.