1. konya' da, 2 şubat 2004 yılında ansızın yıkılan binadır.
    ek bilgi: yıkılırken önünden geçmekte olduğum binadır.

    dehşete kapılıp, kaosu gördükçe, bir tek bina ile bu kadar şok yaşadıysam, marmara depreminde insanlar ne yaşadı diye sorgulamama sebep olmuştur.

    on yılı aşkın bir süredir boş kalan parsele anıt yapılması beklenirken yeniden konut binası inşaa edilmiştir.
    92 kişi hayatını kaybetmiştir... rahmetle anıyorum.
  2. kurban bayramının ikinci günüydü. konya'da bir apartmanın yıkıldığı haberi geldi. hemen televizyonu açtım. sevgili arkadaşım muismuda'yı enkazın ortasında, siyah deri montu tozdan bembeyaz olmuş, oradan oraya koşturur halde görünce yıkılan apartmanın onların apartmanı olduğunu zannedip iyice telaşlandım. kimsenin kimseye ulaşamadığı bir konya gününe dönüştü o gün.

    her gün aynı cadde üzerinde yürüdüğümüz, aynı alt geçiti kullandığımız, aynı marketten alışveriş yaptığımız 92 kişi iki sokak ötemizde öldü. kadınlar binanın enkazını görmeye gitti günlerce. evlerine dönüp ağladılar sonra. yakınlarımıza düşen acıların, yakınlarımızdaki kişileri yakan ateşlerin bizi daha çok etkilediğini o gün daha iyi anladım.

    maddi çıkarları nedeniyle işini layıkıyla yapmayan kişiler yüzünden ölen 92 canın mekânı cennet olsun.
  3. yaşayanların acısı başkadır ancak hafızama son kata tadilat için gelen -yanılmıyorsam- boyacının yıkılma anında pencereden uzanarak çatıların kenarındaki su borularına sarılarak hayata tutunduğu haber olarak kazınmış olaydır.

    nice veli göçerler geçti, geçecek memleketten. sanmıyorum ama umarım sebep olanlar hakkıyla yargılanmıştır, rahmet olsun.