• okudum
    • okuyorum
    • okumak istiyorum
  • youreads puanı (8.00)
Yazar kemal varol
haw - kemal varol
belaydık. bitirimdik. tuttuğumuzu koparırdık. bazen ödlek kedilerin peşine düşerdik. nefes nefese kaçacak bir delik ararlardı. bazen de sokak sokak gezer, “ne geçiyon la burdan,” diye korkuturduk yabancıları. betleri benizleri atardı. onların deyişiyle, itin götüne girmiş gibi olurlardı. sonuçta insanlarla aramızdaki mesafe açılır ve kimse bir şey vermezdi bize.

onun adı mikasa. melsa’nın âşığı, uzun ince gövdesi, siyah benekleri var, güzel de bir burnu. makam dağı’nın, papaz gölü’nün adını biliyor. güneylilerle kuzeyliler savaşıyorlar, onu da duyuyor. zamanı söyleyen hikâyeler, kaderi temize çeken melekler, ölmüşlere dualar ve sokakların tarihi... hiçbiri, heves amca’nın muhterem nur’u sevdiği gibi melsa’yı seven mikasa’yı anlatmıyor. dağlar gibi hatıralar...

alevli kalpler çetesi, kıtmir hazretleri, çavuş kabba, burhan çaçan’ın türküsü, jandarma köpek eğitim merkezi... latif dede, köpek cengiz, güzel bir biftek...teneke çatılar, safralar, tevatürler, mayınlı yollar... uluyan köpekler ve adıgüzel, kalplere iyi gelen...
  1. kemal varol, zamanı aşan bir roman, hüzünlü bir edebiyat bileti sunuyor bize... haw, sadece yeni değil sıcak ve güzel...
  2. "bir savaşın ortasında kimse hakikatin ne olduğuna bakmazmış zaten"
  3. "doğa taraf tutmaz çünkü. kendisine sığınanların haklı ya da haksız olduğuna bakmaz."
  4. son zamanlarda okuduğum en güzel kitap. kemal varol'u tanımamızı da sağladı. artık hevesle takip edeceğim bir yazar daha var. 2014'ün en iyi romanı demişler hakkında, kesinlikle hak ediyor.
  5. dramatik ülke gerçekleri etrafında akan, çarpıcı gerçekler etrafında gezerken bir roman olduğunu unutmadan, belgeselleşmeden derdini anlatan kemal varol romanı.

    kitabın baş karakteri bir köpek, "tarafsız bölge" temsili olarak seçilmiş. bence yerinde bir seçim olmuş ve başarıyla, oldukça gerçekçi, eğretileşmeden yaratmış yazar bu köpek karakterini.

    kemal varol'dan okuduğum ilk kitaptı, beğendim. ama eleştirim de var. kitap yer yer boğucu olacak kadar tekrara düşüyor mesela. bazı noktaları o kadar çok vurguluyor ki artık görmezden gelerek kendimi bu tekrarlardan korumaya çalıştım okurken.

    çok da uzak olmayan ülke gerçeklerinin, çok da derinleştirilmeden hikayeleştirildiği eser, zaman ayırıp okumaya değer.