1. başkasını örnek alırken çok ince bir sınırda gidip gelmek.... nitekim kendi öz benliğinden çalıp "o" kişinin kalıplarına, o farkında değilken iştirak etmek durumu da ortaya çıkabilir. bir veya bir kaç özelliğini kendine monte etmek yerine; beğenilen özellikleri kendi hayatında öznel bir şekilde uygulamak daha iyimser bir tanım gibi geliyor bana. fakat insanlar için farklı bir rekabet duygusu ön plana çıktığından beri, ki bunda sosyal medya çok etkin haliyle, iyi olana değil de farkında ya da değil, kötü olan için mücadele içinde.

    insan neden örnek almak kalıplarından taşar ve o kişinin yerinde olma yarışına sokar peki kendini? telaffuz edilemez bir hırsın, onda açtığı boşlukları tek tek doldurma hissi olabilir mi acaba? belki de öz saygısından bu derece uzaklaştıran bu insanları, ilgi odağını hep kendi üzerlerinde tutmak istemeleridir; kim bilir.

    asıl manasına gelirsek şimdi bu başlığın; bir insanı örnek almak kendi benliğine ya da bence hazinesine güzel ögeleri dahil etmektir; o insandan çalmadan...böylelikle ne kendi saygısını yitirmiş olur ne de karşısındaki üzerinde tesiri silinmiş olur.
  2. kişi ister istemez birilerine öykünür ancak ve yine ister istemez öykündüğü kişiden farklı bir şeye evrilir.

    öykündüğü kişiden fark edilebilir izler taşımıyorsa, özgünleşir. aksi halde kötü bir taklitten öteye gidemez.