1. bana ölüm gelen ziyaretlerdir. bir hafta öncesinde falan tribe girmeye başlıyorum. zaten tatlı sevmem, bir yıl boyunca yemeyeceğim tatlının aynı gün içinde zorla yedirilmesi, tüm o samimiyetsiz muhabbetler, trafik, kalabalık... anlatırken daraldım.

    bu sabah kahvaltıda "ailenin biyolojik ailen olmadığını öğrenmen durumunda ne yapardın" gibi bir muhabbet konuşuluyordu. valla sırf bayramda ziyaret edilecek kapı artacak diye biyolojik ailemi aramayacağımı fark ettim. o kadar yani.
  2. hala bi rus kızı bulmadın mı soruları olmasa bence keyifli ziyaretlerdir. 75 yaşındaki büyük dayım senelerdir antalyadasın hala bi rus getirmedin el öpmeye diye azarlıyor her bayram
  3. mezarlık ile başlar
  4. benim için mecburiyet hissetmek dışında hiç bir his uyandırmayan,üstelik bir hata yapılıp gidilen kişilerle siyaset konusu açılırsa dayanılmaz hale gelen.tatlı fasıllarını "ben tatlı yemiyorum,siz de biliyorsunuz,varsa ayran rica edeyim" diyerek savuştururken bile sıkıldığım ziyaretler.
  5. "canım sen ne kadar büyümüşsün, okuyo musun, ee var mı birileri anlatsana, hadi hadi ben yabancı değilim, nasıl yani yine mi kaldın o dersten? hımm neyse olur böyle şeyler" tarzı soruları saymazsak sevimli ziyaretlerdir.
  6. eğer size soru sorulduğunda dikkatleri dağıtmayı her seferinde ıskasız başaran 15 kuzeniniz varsa en mutlu ziyaretlerdir. bu yüzden onlarlayken mekan fark etmez. cehenneme de gitseniz eğlenecek, gülecek, bayramı bayram yapacak her şeye sahipsinizdir. :)
  7. aslında bayram ziyareti falan severim.. ama gerçekten yakın olunmayan akrabaları, yılda 1-2 kere bayram münasebeti ile görmek çok samimi olmuyor. annem karadenizin bir ucundan babam egenin bir ucundan.. ne oraya aidiz ne buraya eh biz de büyük şehirliyiz, o yüzden sevemiyorum bayram ziyaretlerini tam olarak hiçbir akrabayı da tanımıyorum zaten.
  8. hiç sevmediğim ziyaret türüdür. herkesten ayri ayri samimiyetsizlik akar. yil boyunca bir iki dakikalık telefon görüşmesi hariç, asla birbirinin sesini duymayan insanların sanki bir saat görüşmeseler oleceklermis gibi bir hava yaratırlar. tonlarca samimiyetsizlik akiyor.
  9. kimse bayram ziyaretine gelmedi. bende gitmedim çünkü kimseyi tanımıyorum buralarda. eski alışkanlık sanırım çikolata aldım. bir sürü ikramlik hazırladım. bayatlamasin diye bugün oturup hepsini ben yiyeceğim.
  10. dün olanından aklımda kalan tek şey sigara dumanı olan ziyaret. gittiğim yerde istisnasız herkes ve oraya gelenlerin tümü sigara içiyordu. neredeyse ara bile vermediler. zaten birkaçı söndürse üçü, dördü birden tekrar başlıyor. balkonda oturmamıza rağmen rüzgar sebebiyle yediğim sigara dumanının haddi hesabı yoktur. hiç sigara kullanmadığım için de belirli bir süreden sonra resmen boğazımda yanma oluyor. herkes açık alanda istediğini içsin. bana gelmediği müddetçe rahatsız olmam. dumanına da sürekli olmadığı müddetçe hatta ayıp olmasın diye normalde bir şey demem ama belirli bir süreden sonra uyuz oluyorum.