1. 2017 de çıkan bir pop şarkıyı dinlemem ama 90 larda ya da 2000 lerin başında çıkmış pop şarkıları hala dinlediğim zamanlar oluyor. o zaman çocuktum genç olsam o zaman da şimdi çıkan şarkılar gibi saçma mı gelecekti diye düşünüyorum. ama gelmezdi sanırım belki geçmişe özlem olabilir, geçmişte yaşamayı çok istemişimdir. eski şarkılarında eski olan her şey gibi bir ruhu vardır. ama 90 lar popundan örnek verdim onlar hala güzel geliyor dedim yıllar sonra bu yılların pop müziklerini özleyeceğimi düşünmüyorum. çünkü şimdi bile dinlemiyorum. bazı şarkılar sadece geçmişi hatırlattıkları için güzel oluyorlar sanırım. 90 lar popuda çocukluğumu hatırlattığı için güzel. hissetmekle alakalı eskiyi, geçmişi ne kadar hissedebiliyorsanız o kadar seversiniz.
  2. önceden her önüne gelen insan şarkı yapmazmış. ciddi anlamda kral diye hitap edebileceğimiz insanlar cikip şarkı söylemiş genelde. haliyle kalite vardi. şimdi cebinde parası olan albüm çıkarıyor. üstüne üstlük milyonlarca dinleniyor. üzüntü verici.

    edit: hazır konusu açılmışken (bkz: https://youtu.be/NEJ6wrcmdns)
  3. eskiden maddeden ziyade metafiziksel kavramlar daha ön planda idi. sevgi, aşk gibi iyi duyguların yanında nefret, öfke vb. duygular da dahildir buna. eskiden insanlar duyguları hissettirme peşinde iken, şimdi maddesel kavramlar daha ön planda. ev, araba ve en önemlisi gücün günümüzdeki temsili olan para. sanatçı diye betimlediklerimiz, insanlara manevi yönden ulaşmak yerine onları para olarak görüyor, düşünmelerini engellemek peşinde koşuyor. şarkıları reklam gibi ilüzyonlarla bir şekilde güzel, toplumda popüler olduğuna inandırarak dinletiyorlar.

    lafın özü, düşünme gücünü azaltarak, insanları köleleştirme çabasına giren şarkılardır günümüz şarkıları, bizi para olarak görürler bunu icra edenler, doğal olarak, eskilerin aksine, kötüdürler.
  4. ulaşılabilirliği azdı.
    stars
  5. samimi idi, ulaşılabilirliği kısıtlıydı; bu yüzden değerliydi ve kesinlikle boş değillerdi, anlamları ve derinlikleri vardı.

    en absürt şarkıda bile (bkz: grup vitamin) anlam bütünlüğü vardı.
    ben şu an katlanamıyorum o yeni tiplere ve hep aynı olan boş melodilerine.
    mesela, irem derici, simge (çakma lana del ray), derya uluğ (saatin mi yok niye kaldın geçmişteeeğğ, al bir de bu akıl benden sana hediyeeeğğ diye beynimde çalıyor şu an lanet olsun), serdar ortaç (allah için eski şarkıları güzeldi), demet akalın, sinan akçıl gibi zibilyon isim bana fersah fersah uzak geliyor.
    sorun bende mi?
    bence değil...
  6. eskiden insanların duyguları ve hisleri vardı şimdilerdeyse her şey çok donuk.
    bütün insanlar uyuşmuş vaziyette.
    para ve açgözlülük bütün duyguları alıp götürmüş durumda.
  7. endüstriyel değil ki
  8. eski şarkılar daha güzeldi gibi geliyor. çünkü, biz o şarkılar zamanında daha masum, minik, minnoş varlıklardık. dolayısı ile dünyanın, insanların farkına henüz varmadığımız o başımızda kavak yelleri esen dönemde duyduğumuz melodiler zihnimizde bize o anları anımsatıyor. ya da şimdi salakça gelen o ilk aşkımızı kendi kendimize yaşarken o eski şarkılar eşliğinde yaşadık ve anlamlar yükledik o şarkılara... eskiden de saçma salak şarkılar yok muydu? vardı tabii ki. ama zihnimiz o saçma dönemden güzel anıları seçip alıyor. bir yerde okumuştum insan geçmişi anımsarken geçmişini değiştiriyormuş bile... neyse çok konuştum. bence böyle. yaşamımızın güzel olduğunu kendimize kanıtlamaya çalışırken böyle oyunlar oynuyor bize zihnimiz. herkese göre kendi dönemi, kendi çocukluğu, kendi mahallesi, kendi ailesi, kendi aşkı en güzel...