1. aciz ve savunmasız insanda oluşan bir psikoloji. babamın çok güçlü, koruyucu ve her bakımdan mükemmel olduğuna inanmak için savaşıyorum. olmadı mı allahü ekber tanrım var benim en yüce. çok yüce. güvende hissediyorum, vardır bir bildiği diyorum ve işime bakıyorum.
    abi
  2. tanrıya inanmak için savaşığım söylenebilir
    hannibal bu konuda biraz yardımcı oluyor sanırım
    'good and evil has nothing to do with god'
  3. önce bir yargıya varıp onu doğru olduğuna kendini ikna edersin. bu süreç bitmez ama. her şey değişiyor çünkü. bilimsel yöntem ise ortaya konulan önermeyi yanlışlama üzerine kurulu. yargının doğruluğuna nereden varıldığını ise seçimlerimiz açıklar. önce seçeriz, sonra seçtiğimiz şeyin doğruluğu için mücadele ederiz. neye göre seçiyoruz sorusunun cevabı da daha önce seçip inandığımız ve savunduğumuz doğrulardan geliyor. bu böyle uzar gider işte. sanırım sartre'ın görüşleri bunlar; daha doğrusu benim ondan anlayabildiğim kadarıyla sartre'ın görüşleri. gerçi o böyle uzayıp gitmesine müsade etmiyordu ama ben anlayamadım kitaplarındaki görüşlerini. kafa yetmedi işte. varlık ve hiçlik zor kitap yani.
  4. "işte bunlar hep insanın kendini tanrı'ya inanmak zorunda hissetmesi" şeklinde tanımlanabilecek argüman.

    oysa insanlar sadece tanrı'nın çağrısını işitebilenlerin tanrı'ya inanabileceğini bilse bu kadar kasmazdı.

    kendinizde öyle bir potansiyel görmüyorsanız çok da kasmayın derim.

    not: yatırım tavsiyesi değildir.
  5. aslında uzun süre savaştım, sonra dedim ki "neden böyle bişey yapıyorum?"

    bilimsel açıklaması olmayan şeylere inanmam, hayır teşekkürler.
  6. inanacak bir yalana ihtiyacım var. inancım olmadan eyleme gücüm de olmuyor. bu bakımdan yalanları sağlıklı buluyorum. çünkü aktif olmamı sağlıyor. baba, din, ideoloji gibi sırtımı yaslayabileceğim bir yalandan söz etmiyorum ama. zira sırtımı dünyaya vermekten, şeyleri ve anlamlarını verili kabul ettiğim için öyle bir atıllık ve dikkat eksikliği içindeyim ki beni harekete geçirecek bir yalana ihtiyacım olduğu sonucuna varıyorum. sabah yataktan kalktım, acaba kendimi mi öldürsem yoksa bir fincan kahve mi içsem, ikileminde bir fincan kahve içmek gelmiyor içimden. kendimi de öldürmeyeceğime göre... ne yapsam bilemedim.