1. sylvia plath'in her on yılda bir intihar ettiği söylenegelir.

    "ilk kez olduğunda on yaşındaydım ben.
    kazaydı.

    ikincisinde, işi bitirmeye
    ve bir daha dönmemeye öyle kararlıydım ki.
    kapatmıştım kendimi"

    ****

    gene yaptım, gene yaptım işte.
    on yılda bir kere
    beceririm bunu ben –

    bir çeşit ayaklı mucize, tenim
    bir nazi abajuru kadar parlak,
    sağ ayağım

    kağıt üstüne ağırlık,
    yüzüm hiçbir özelliği olmayan, halis
    yahudi keteni, en incesinden.

    kaldır o örtüyü
    sevgili düşmanım.
    korkuttum mu yoksa?

    göz ve burun oyuklarımla, otuz iki dişimle?
    sasımış soluğum
    yok olur gider bir günde.

    pek yakında, evet pek yakında
    mezar inimin yediği etim
    gene üstümde olacak eve gittiğimde.

    bir kadın olacağım yine, yüzümde gülümseme.
    otuzundayım daha.
    kedi gibi dokuz canım var hem de.

    bununla üç etti.
    ne pis iş bu
    silip, yok etmek her on yılı böyle.

    milyonlarca lif, milyonlarca.
    ağızlarında fındık fıstık çatur çutur, itişip
    kakışıyor kalabalık, görmek için ellerimin, ayaklarımın

    açığa çıkarılışını.
    baylar, bayanlar!
    böyle striptiz görmediniz.

    bunlar ellerim.
    bunlar da dizlerim.
    bir deri bir kemiğim belki,

    ama, aynı kadınım işte, tıpatıp aynı.
    ilk kez olduğunda on yaşındaydım ben.
    kazaydı.

    ikincisinde, işi bitirmeye
    ve bir daha dönmemeye öyle kararlıydım ki.
    kapatmıştım kendimi,

    sallanıyordum deniz kabuğu gibi.
    seslenmek, durmadan seslenmek, bir de ayıklamak
    zorunda kaldılar üstüme inciler gibi yapışmış kurtları.

    ölmek,
    herşey gibi, bir sanattır,
    bu konuda yoktur üstüme.

    öyle ustaca yaparım ki cehennem gibi gelir.
    öyle ustaca yaparım ki gerçekmiş gibi gelir.
    bir talebim olduğunu bile söyleyebilirsiniz.

    öyle kolay ki bir hücrede bile yapabilirsiniz.
    öyle kolay ki yaparsınız ve kımıldamazsınız.
    benim canıma okuyan

    aynı yere, aynı surata,
    aynı şaşkın, hayvansı
    'bu bir mucize! mucize! '

    haykırışlarına güpegündüz
    görkemli bir dönüş yapmak.
    bir bedeli var

    yaralarıma bakmanın, kalp atışlarımı
    dinlemenin bir bedeli var –
    tıkır tıkır çalışıyor işte.

    bedeli var, hem de ne bedeli var,
    bir sözcüğümün ya da bir dokunuşumun
    ya da kanımdan bir damlanın

    ya da saçımın bir telinin ya da bir parçasının elbisemin.
    ya, işte böyle, herr doktor.
    işte böyle, herr düşman.

    beni siz yarattınız.
    ben sizin kıymetli eşyanız.
    eriyip bir çığlığa dönüşen

    som altından bebeğiniz.
    dönüyor, yanıyorum.
    yüksek alakalarınızı küçümsüyorum sanmayın.

    karıştırıp durduğunuz
    küller, küller –
    et, kemik, yok orada başka bir şey –

    bir kalıp sabun,
    bir alyans,
    bir de altından diş dolgusu.

    herr tanrı, herr şeytan
    aman dikkat
    aman dikkat

    ben diriliyorum, kalkıyorum işte
    küllerin arasından kızıl saçlarımla
    ve insan yiyorum, hava solurcasına.

    tanım: bir sylvia plath şiiri.