acı - ahmet oktay - youreads

  1. acı

    usandım taş basması günler yaşamaktan
    yalnızlığımı büyütüyorum korkunç
    yani bağırmak sana sulardan.

    her gün yeniden ölmek
    elinden karanlık adamların
    yalanla, ekmekle, silahla.

    üstümüze bakarken çağlar
    her çocuk başı okşadığımız
    suçlu bizmişiz gibi
    büyüyor avucumuzda.

    gözlerinde bile
    deniz dibi gözlerinde ölüler
    askerler ve gemiciler halinde.

    ihtiyar yüreği toprağın
    buğdayı, elması
    korkuda.
    suskunluğum, utancım büyük
    sıkıntım kara.
    gel dağıt mavini
    kör kuyular uykuma.