gelmiş bulundum - edip cansever - youreads

  1. ben mişim -neymiş?- su sesiymiş
    oymuş -cam kırıkları gibi gövdemi yakan-
    yanağında sardunya kokusuyla yazdan
    kimmiş o gelen ya giden kimmiş
    bir yabancı mı , yoksa bir ermiş
    değilmiş, bir çağrı bile yokmuş uzaktan.

    güneş mi batarmış bir özel isim bitirir gibi
    yanmış bir ağacın yaprakları mıymış kımıldayan
    ne kalmış bir önceden ya da bir sonradan
    kim koparmış dalından bu yabani incirleri
    ya kimmiş kıyıya çeken hayalet gemileri
    ne yazılmış nereye bu garip kargaşadan.

    yıldızlar, büyülü ülke, adımı unutturan
    bir kaya, bir ot, bir akarsu
    hangi yaz şarkıcılarının ürpertili korosu
    ki bütün ölüleri sağa çıkaran
    ve kenti bir ölüm derinliğine salan
    yani bir gül solarken bir gülün açma korkusu.

    şiirler yazdım, kitaplar okudum
    elime bir bardak aldım, onu yeniden oydum
    derinlerde kaldım böyle bir zaman
    kim bulmuş ki yerini, kim ne anlamış sanki mutluluktan
    ey yağmur sonraları, loş bahçeler, akşam sefaları
    söyleşin benimle biraz, bir kere gelmiş bulundum.