göçmenin sitemi - bertolt brecht - youreads

  1. aklıma geldikçe son dizeleriyle beni yakılmış bir aşiyan gibi bırakan şiirdir.


    "ekmeğimi kazandım ve tükettim sizler gibi.
    bir doktorum ben, doğrusu: bir doktordum.
    saçlarımın renginden mi şeklinden mi burnumun
    bir gün evsiz barksız ve aşsız kodular beni.


    bir yastıkta yedi yıl kocadığım kadın
    yanağımı yanağına elimi kucağına vererek
    kurtuldu benden gerekçe göstererek
    siyah saçlarımı önünde yargıcın.


    ben ama geçtim geceleyin bir ormandan
    (yanlış bir anne tarafından doğurulmuşum)
    bir ülke arayarak dışlamayan bizleri.


    fakat hangi kapıyı çalsam
    utanmaz diyerek çevirdiler geri
    ben utanmaz değil, mahvolmuşum.
    "