insanlar - mehmet bozkurt esenyel - youreads

  1. insanlar

    arzular umman misali
    bir buğday tanesi ömrümüz,
    kimimiz değirmende öğütülür
    kimimiz toprakta çürürüz.
    boynumuzu büken, yaşamanın vebali.

    rüzgarda savrulan bir yaprak
    uzayan yıllar,
    yağmur bekleyen toprak kalbimiz,
    bazen kırık bir dal,
    bazen hasrete varan bir yol
    olur nasibimiz.
    yaşamayı isteriz
    ölüm kadar.

    yağma yağmur, yağma ne olur
    gözyaşımız var bizim.
    kırık da olsa bir kalbin,
    bir kör nasibin, sahibiyiz.
    yağma yağmur,
    ne olur. dur.