mektup - kaan ince - youreads



  1. yarım kalmış acılar deniz pencereme kanardı ge-
    ceyle savrulurdum. gözyaşı kokusuyla dolu bir
    kuğu, zamanın sonuna kalkan, sürgünümdü; göz
    mavisi duman, sessizliğim. aktım ölü denizkızıyla
    gökkuşağı saklı mektubun içine, pulumuz rüzgar
    oldu, postacımız güvercin. cıva gibi eridik kabı-
    mızda. kırmızıya gittik. hemen kokladım yüzümü
    yağmurun yuva yaptığı ellerimle. iyice şaşırmıştı
    alıcısı vapur ıslığımızın. saklandı gözlerimin ışığı
    yeni güne.


    mermer bir kayıkla geri döndük
    diğer yarısına acının,
    usulca çekildi deniz,
    son bulduk, yenildik.

    artık yataksız bir liman yüreğim, soğuk ve loş.
    kırık düşlerim. serçelerde gözlerimin buğusu.
    buruk içim.

    böylesi bir yenilgiyi beklemediğim için
    sabahın en serin ucunda bağıran ben
    intihar edecekmiş gibi sıkıyorum
    düşük boynuma asılı sonbaharı.

    çekildi yaşanan hıçkırıklara, yaşanmayan düş kı-
    rıntılarımızla boğulduğumuz odaya. düştü saat
    duvardan, telefon diye çevirdim yelkovanı: imdat.
    akrep soktu kendini. çan sesleri, ezan sesi, martı
    sesi, çatılarda kaldı gecenin gizi. unuttum mektu-
    bun içinde boğulduğumu. elveda.