1. kalecilerin maçı.
    son iki sezonun finalde kaybedenleri san siro'da karşı karşıya gelmiştir. 1999 finalinde manchester united'a kaybeden bayern münih ile 2000 finalinde real madrid'e kaybeden valencia bu maçta karşılaşmıştır.

    valencia'nın 2. dakikada kazandığı penaltıyı gole çeviren mendieta takımını 0-1 öne geçirmiş, hemen sonrasında 7. dakikada bu kez penaltıyı kazanan bayern olmuştu. mehmet scholl'un penaltısını kaleci santiago canizares çıkarmıştı.

    ikinci devrenin başına bayern bir kez daha penaltı kazanmış. effenberg -başlarım yapacağınız işe, diyerek bu sefer penaltıyı gole çevirip maçı uzatmaya götürmüş, uzatmada taraflar yenişemeyince maç penaltılara gitmişti.

    burada dönemin iki önemli reyizi sahneye çıkmış**, daha fazla penaltı kurtaran oliver khan bayern'e kupayı getirmişti.

    bu maçı canlı izleyen efsanevi nesilden biri olarak mutluluk duyuyorum ve bu maçın kaleciliği sevmemi sağlayıp sonrasında beni altyapılarda kalecilik yapmaya kadar götüren o günleri de özlemiyor değilim.
  2. yanılmıyorsam maç sonu valencia kalecisi canizares yüzünü yere dayayıp ağlarken bayern kalecesi kahn'ın sevinmek yerine gidip onu teselli etmesi gerçekten her şeyden daha güzel ve anlamlıydı, belki de hayatta gördüğüm en güzel insan davranışlarından biriydi.
    vowel
  3. valencia takımı açısından hüzün dolu bir maçtır. 2000 yılında finalde real madrid' e 3-0 kaybettikten sonra, adeta tekrar küllerinden doğup 2. kez şampiyonlar ligi gibi bir platformda finale kalmıştı. ancak bu seferde 1999 yılında çok dramatik bir şekilde kaybeden bayern rakipti, 120 dakika sonunda taraflar yenişemeyince iş penaltılara kalmıştı.

    penaltılarda nice yıldız futbolcuların hayalleri sönmüştür ve nice yıldızların göz yaşlarına tanıklık etmişizdir. sıra valencia kalecisi canizares' de idi. oliver khan birazda olsa teselli vermişti.
  4. canlı izlediğim ilk şampiyonlar ligi finali. canizares'in ağladığını gördüğümden beri valencia sempatizanıyım.