1. yüzbinlerce insanın bir gün içinde sanki hiç yaşamamış gibi yokoldukları şehir. atom bombasından sonra hayatta kalan annesini, babasını, kardeşlerini ve tüm yakınlarını kaybetmiş kendisi de radyasyona maruz kalmış tüm organları iflas etmiş halde hastanede, durmadan ölmekten korkan ve acıları yüzünden sürekli ağlayan 10-11 yaşlarında küçük bir kız çocuğu hastane personelleri tarafından hem japon inançlarına göre hem de küçük kızı biraz oyalamak için eğer kağıttan bin tane martı yaparsa ( origami ) istediği bir dileğinin gerçekleşeceğini söyleyerek avundurmuşlardı. küçük kız en büyük dileği olan ölmemek ve sağlığına kavuşmak için yatağında kağıttan martı yapmaya başladı fakat asla bin sayısına tamamlayamadı 300 küsürlerde yatağının her tarafında kağıttan martılar arasında, hayata gözlerini yuman bu küçük kız için her yıl dönümünde tüm dünya insanları ve çocukları oraya gidip kağıttan martı yaparlar ve martı sayısını 1000'e tamamlarlar...
  2. 6 ağustos 1945 günü saat 8.15'te küçük çocuk (bkz: little boy) tarafından yok olan şehir. atom bombasının, abd tarafından belirlenen noktanın tam da 550 mt. üzerinde patlaması yıkımı daha da çok arttırdı. bundan sonra saniyeler içinde küle dönen insanlar ve yerle bir olan bir şehir kaldı geriye.

    sağ olarak kurtulanlar da vardı elbet.ama onlar yaşadıkça ve sağ kaldıkça o korkunç günün hatıralarını hep bir korkulu rüya gibi yaşayıp durdular. bundan sonra olay mahalline gelen katil gibi abd hükümetinden yetkili ve bilim adamları, bu bölgede pek çok araştırma ve tarama yaptılar. nasıl bir eser ortaya çıkardıklarını görmek istediler belli ki..
  3. ilk okuldayken türkçe ders kitaplarımızda anlamlı metinler olurdu. çoğu hala aklımdadır. ''hiroşimalı masahi nii'' diye de bir metin vardı. atom bombasının etkilerinden, japonların o olaydan sonra yaşadıklarından bahsediyordu. önemli şeyler öğretiyorlardı. sonra o ders kitaplarını, okulları öyle bir hale getirdiler ki ruhumuza atom bombası atılmış gibi oldu. kafamıza da atılmış olabilir yoksa bilim projesi olarak, eriği müslüman yapmaya çalışıp, ekmek sepetine led ışık döşemezdik. hep söylenir, japonya' da radyasyonun etkisi hala var, deprem de var, tusunami de var, en son nükleer santral başlarına bela oldu ama hala daha direniyorlar. her konuda biz göbeğini kaşıyanları ona katlayıp beşe bölerler..
  4. japonların neredeyse uçaklarının tüm yedek parça ve motorları burada üretiliyordu , zaten bombalanmış olmasına rağmen halen belli kapasitede silah ve ekipman ve özellikle hava kuvveti bu şehirden çıkıyordu. nakajima , kawanishi , kawasaki gibi pek çok firma hala uçaklar için zor şartlar içinde parça üretiyordu. kolay yoldan nükleer strateji kullanılarak savaş bu şehirin bombalanması ile kolayca bitirilmiştir. eğer karadan çıkartma denenseydi kayıp iki taraf için büyük olacaktı üstüne üstlük diğer yerlerde sanayinin tekrar düzelmesi riski var. ayrıca abd sovyetlerin japonyadan büyük pay almasından korkuyordu , manchuria üzerinden deli hızla ilerliyordu sscb.