1. öncelikle kalıcı olma fikri vuku buldu. istikrar, istikrarlı olmanın getirdiği yere sağlam basma güdüsü. geçmişe baktığında düz, çorak bir arazi yapısı değil de bağlar, bahçeler ve de ağaçlar, ormanlar biriktirmiş olma hissi.
    ikinci, üçüncü şahısları içermeyen bir eylem. salt öznellik. tamamen ben'ci yaklaşım. kendi dünyanda yankılanan ses ile dürüst bir hesaplaşma belki de. kalıcı olmak. sürekliliği hangi hududa kadar dayandırılabilir? sürdürülebilirliği nedir?
    birçok nefes alma durağı inşa edilebilir. birçok kez kabuk da değiştirebilirsin. ama bu özünü yitirmene engel değildir. belki de zihinsel bir seleksiyon seçiliminden ileri gelir bu inşa ettiğimiz nefes alma durakları. bir üst basamağa ulaşmak için hafiflemek ya da yük almak gibi. ama hangisi? hafiflemek mi? yük almak mı?
    bu da çeşitlilik sağlar mı? sağlamalı mı? ergen bir zihni ergin bir zihne yüceltmek için? almalı mı vermeli mi? belki de kullanma kılavuzu olmamalı bazı şeylerin. şartlar önüne ne çıkarırsa ona göre şekil almalı ama aslını yitirmeden. substrat-enzim ilişkisi bir nevi.
    siyaha çalan odamın dinginliğinden, ışıltılı ekranıma yansıtabildiğim hallaç pamuğu olmuş düşüncelerimi biraz daha karıştırmakta beis görmedim. kaos içindeki düzen gibi.
    gibi mi?
  2. victor hugo'ya göre öldükten sonra da yaşamak ancak şu ikisinden birini gerçekleştirirseniz mümkündür: okunmaya değer şeyler yazmak ya da yazılmaya değecek şeyler yaşamak.