1. üstünde yağmurdan başka hiçbir şey yoktu
    anlam olmak için yeterince çıplaktın
    şiirin nasıl bir şey olması gerektiğini
    hatırlatıyordu gözlerin, sana böyle inandım:
    ben inanmak için şiir yazıyorum, gözlerin
    cihangir'i hatırlatıyordu, hayal içinde fakir
    üsküdar'dan o rüyaya baktım: maviydin
    bir özletip bir geri çekiyordun denizlerini!
    usul usul inandım güzelliğin hatırına yağan
    yağmurun üstümüzde hakkı vardır, inandım
    uzak bir mavi kızın gözlerindeki bulut
    burada içimize yağacaktır, inandım, mavi
    bir yağmurluğun da olsa şiirden ıslanırdın!
    gövdene de böyle inandım, duruydu, şiirin
    nasıl bir şey olması gerektiğini hatırlatıyordu:
    öyle çıplaktın ki içinde şiirden başka
    hiçbir şey yoktu, gövden neyi hatırlatıyorsa
    ona inanıyorum, beni hatırlamasa da, biliyorum
    bazı uzaklıkların hiç mektup beklemediğini...

    bazı şiirler de bekleyemiyor yağmurun dinmesini!
    araf