1. friedrich hölderlin dizesi.

    hölderlin insanı böyle betimleyerek, insan varlığının anlamlanmasını dil'selliğine bağlar.
    ikamet etmekliğin, yerleşik olmanın gerekçesi dildir. aksi halde farkındasızlıkla göçebe bir varoluş olunur.
    ki bu varoluş, farkındalıklı varoluşa nazaran kıyaslanmayacak derecede kaotik bir güzelliğe sahiptir.

    heidegger'in de salt bu dize üzerine uzun uzun yazmışlığı vardır.