gündüz yarasaları - oruç aruoba - youreads

  1. gündüz yarasaları

    1.

    neyiz ki biz?
    ilk ışınları görününce güneşin,
    kaparız tepenin göz kapaklarını
    çam değiliz ki, kollarımız açık
    ürpererek karşılayalım donuk ışığı.
    gölgeler kısalınca çıkarız ortaya,
    açıklıktır, aydınlıktır aradığımız,
    parlaklıkta bulur gücünü görüşümüz.
    tanımayız alacakaranlığı delen,
    tepelerin arasından seçen bakışı.
    kör olmuş ışıktan gözlerimiz.
    gündüz yarasalarıyız biz.

    2.

    geceyi düşleriz gündüzken,
    geceyken de gündüzü,
    yitirebileceklerimiz yitiktir
    onlardan uzaktayken ama
    özleriz, döneriz yeniden
    yitirmeden
    yitirebileceklerimizi
    yitiremediklerimize.
    yitirebilirdik, deriz;
    ama yalnızca bir fiil çekimi bu
    tutsaklıklara bağlamışız özgürlüğümüzü.
    gündüz yarasalarıyız biz.