sessizlik - rainer maria rilke - youreads

  1. duyuyor musun, sevgili, kaldırıyorum ellerimi-
    duyuyor musun hışırdıyor...
    yalnızların hangi hareketi kendini
    bulmaz birçok şey tarafından dinlenir?
    duyuyor musun, sevgili, gözlerimi yumuyorum,
    ve bu da bir ses sana kadar.
    duyuyor musun, sevgili, açıyorum yine...
    ... ama niçin sen yoksun burada.

    en küçük devinimin izi
    kalıyor ipek sessizlikte gözle görülür;
    silinemez biçimde basıyor en ufak heyecan
    uzağın gerili perdesine kendini.
    soluklarının üstünde çıkıyor ve iniyor
    yıldızlar.
    dudaklarıma gelir rayihalar su içmeye,
    ve ayrımsıyorum bileklerini
    uzaktaki meleklerin.
    yalnızca düşündüğüm kişiyi: seni
    görmüyorum.


    çeviren : yüksel pazarkaya