• okudum
    • okuyorum
    • okumak istiyorum
  • youreads puanı (7.62)
piç - hakan günday
piçlerin çocukları olmaz.piçler, aşık oldukları kadınların kendilerini kurtaracaklarını düşünür. oysa hiçbir kadın dünyaya bir piçi kurtarmak için gelmemiştir.piçlere sır verilebilir. ölümleriyle son bulan sırdaşlıkları vardır.piçlerin cinsel hayatı düzensizdir.piçlerin bedenleri ve akılları, diğer insanlarınkilerin aksine nasırlaşmaz. onların nasırlaşan tek yerleri ruhlarıdır.piçler sadece kendi aşklarına saygı duyarlar. en yakın dostlarının kadınlarına dil ve el uzatabilirler. bu durumda piç tabii ki suçlu, ancak piçlik meşrudur. piçler düzensiz hayatlarında düzenli olarak içki içerler. belli sayıdaki kadehten sonra sarhoş olup sızarlar. sızdıkları yerin adı huzurdur.piçlerin babalarıyla olan ilişkileri mezar taşı kadar soğuk, yeni dökülmüş kan kadar sıcaktır.piçler insan öldüremedikleri, ağır suçlar işleyemedikleri, korkak ve hain oldukları için yaşadıkları yerleri zorunlu kalmadıkça terk edemezler.piçin davranış ve tercihlerini sadece bir başka piç kabul edilebilir olarak değerlendirir ve "neden?" diye sormaz. "neden" sorusu piçliği yok eder. (kitap bilgileri idefix'den alınmıştır.)
  1. hakan günday'ın kendini yazdığını düşündüğüm kitap. adamın ruhu piç bence.
    abi
  2. kinyas ve kayra'dan hemen sonra okudum piç'i. kinyas ve kayra ile başlayan karanlık, piç bittiğinde tertemiz bir depresyona dönüştü. başka bir kitabını okumaya yeltenmedim hakan günday'ın.
  3. romain gary hakkında söylediği şeylerle hakan günday önyargımı kıran kitap.
  4. hakan günday'ın yazdığı türk yeraltı edebiyatının taşlarından biridir. hayatta bazen insanlar kazanırken kaybederler, kazandıklarını görmezler kaybetmeye mahkumdurlar. durumlarının ne kadar iyi olduğu, eğitimleri veya ailevi yapıları hiç fark etmeyecektir, bazı insanlar hayattan çürük raporlu doğarlar. hakan günday kitabının temelinde bu insanları ve yaşamlarını ele almış. kinyas ve kayra'da bahsettiği o muhteşem kuyu istiaresine konu olan adamları anlatmış ya da yaşatmış diyelim. o insanların bencillikleri, vurdumduymazlıkları ve kaybettikçe yaşadıkları o mazoşist zevk kitabın temel taşları. okudukça insan kendinden uzaklaşmıyor kendi "id"lerine geri dönüyor. bir anlamda herkes içindeki "piç" kısmı bastırıyor. özünü buldukça insan kendinden ve yazardan nefret ediyor, o kaleminden ve zehrinden. bizlere yememiz için bıraktığı kusmuklarından uzaklaşmak istiyor. bu kaçışı topluma girerek ve bir yer edinerek sağlıyor ama bilinmeli ki asla kendinden çok kaçamıyor.
  5. bir avuç gerizekalıyı anlatan kitap. bu bakımdan kafa açıcı. başarılı.
  6. "yazar da, çevresi de kötü" kodunu çekirdeğinde barındıran kitap. dört zibil karakterin içindeki alt karakterlerin, faydasız alışkanlıklar ve metropolize olmuş dünya ile imtihanından ibaret. sonu "gukkuligu" demeyen romanlardan.
  7. büyük bir beklentiyle okuğum için mi bilmem beni fazlasıyla hayal kırıklığına uğrattı.tamam kitapta altı çizilecek çok yer sorgulatacak çok şey varďı. ama biraz zorlama olmuş gibime geldi.okurken resmen afakanlar bastı.belki de hakan günday'ın dili ile tanışmak için yanlış kitaptı..
  8. hakan günday' in bu kitabını okumadım ama okuduğum kitaplarında hep piç bir karaktere rastladim.
  9. piç edilemeyecek kadar değerli ve yetenekli bir yazarın üçüncü romanı. 4 piç ruhlu genconun ekseninde dönen bir kitap. hakan günday okumaya başlamak için ideal bir kitap mı? hayır. az, azil, kinyas ve kayra, daha, ziyan gibi kitapları daha başarılı işlenmiştir.
  10. sıkı bir hakan günday okuyucusu olarak kitapları arasında en sağlamı olduğu fikrine sahibim beni derin bir karanlığa sürüklemiştir. turgenyevin babalar ve oğulları aksine çok enterasan bir evlat ilişkisi ve dostluk ilişkisi çıkar. ama kitabın sonu derin bir karanlık.